Δείτε το ολίγων δευτερολέπτων βιντεάκι και ας θυμηθούμε μαζί μια από τις κορυφαίες, κατά τη γνώμη μου, σκηνές του νέου ελληνικού κινηματογράφου.
…και τώρα που το είδαμε, ελπίζω και οι πιο νέοι ηλικιακά, αυτοί που θυσίασαν ίσως τα πιο όμορφα χρόνια τους για να περάσουν σε κάποια σχολή και δεν τα κατάφεραν, ας προβληματιστούμε: Τελικά, αξίζει τον κόπο;
- Αξίζει να στεναχωριέται κανείς που δεν πέρασε στη Σχολή 1ης επιλογής του, να σπουδάσει ακόμη 5-6 χρόνια, να συνεχίσει μετά σε μεταπτυχιακά, να πάρει τόσα χαρτιά, που εν τέλει θα στολίσουν τον τοίχο και θα ψάχνει για δουλεία delivery με 300 ευρώ κι αυτά ενδεχομένως μαύρα;
Όχι, δεν είμαι κατά της εκπαίδευσης. Κάθε άλλο. Θεωρώ, ωστόσο, ότι υπάρχουν αμέτρητες επιλογές για τα παιδιά.
Επιλογές …όχι εξαναγκασμού, αλλά ψυχικής ηρεμίας και εσωτερικής ισορροπίας.
- Άλλωστε, η πραγματική μόρφωση δεν κρίνεται απ’ τα πτυχία. Και η επιτυχία δεν εξαρτάται από τί, αλλά από το πώς.
Σημασία δεν έχει τι κάνεις, αλλά αυτό που κάνεις να το κάνεις σωστά, έντιμα, ολοκληρωμένα και με αγάπη.







Σχετικά Άρθρα
Χρήστος Κωστακόπουλος: «Με ενότητα, θεσμική ευθύνη και συνεργασία για τη Δυτική Ελλάδα που αξίζουμε»
Stoiximan SL1 – Παναιτωλικός: Η «πρώτη» της νέας σεζόν στο Emileon, οι τρεις της Κ19
Σύλλογος Εμπόρων και Επιχειρηματιών Δήμου Αγρινίου: «Θετικό βήμα η επιβολή δασμού 3 ευρώ ανά είδος προϊόντος»