Όταν οι μονίμως απόντες (απ’ την πραγματικότητα) ψηφίζουν «παρών»

Ποτέ δεν κατάλαβα τι νόημα έχει τα «παρών» στη Βουλή.

• Και το έχουν κάνει άπαντες. Αμέτρητες φορές. Σε σοβαρά, σε εθνικά ακόμη θέματα, σε ζητήματα καθημερινότητας, σε καταστάσεις που προκαλούν εκρηκτικούς ακόμη διαλόγους.

Βγαίνουν, φωνάζουν, δίνουν συνεντεύξεις, χαλάνε τον κόσμο. Και μετά πάνε και ψηφίζουν «παρών».

Δηλαδή, …ούτε κρύο ούτε ζέστη, ούτε συμφωνούν ούτε διαφωνούν, …ούτε κι τους νοιάζει.

Το «παρών», κατά την ταπεινή μου γνώμη, σημαίνει ή δεν έχω άποψη (οπότε καλύτερα να πάνε σπιτάκι τους όσοι δεν έχουν άποψη) ή έχω, κατά βάσιν συμφωνώ, αλλά …ντρέπομαι να το πω και να το ομολογήσω (οπότε, επίσης αλλού είναι η θέση τους και όχι στη Βουλή).

Το αστείο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ότι το «παρών» συνοδεύεται από μύδρους για το ανεπαρκές της όποιας κυβερνητικής πρωτοβουλίας και από εντονότατο κούνημα του δαχτύλου, …για όσα ως κυβέρνηση οι μονίμως απόντες που καταφεύγουν στο «παρών» δεν σκέφτηκαν καν να νομοθετήσουν.

Η αλήθεια είναι: πολύ καλά ξέρουν ότι είναι σωστή η πρωτοβουλία, μια χαρά γνωρίζουν ότι οι ανεπαρκείς ήταν οι ίδιοι, δεν θέλουν να ψηφίσουν «ναι» διότι αισθάνονται άβολα, δεν θέλουν, όμως, να πουν και «όχι» διότι δεν θα μπορέσουν να το δικαιολογήσουν στον κόσμο.

Έτσι, καταφεύγουν στο άχαρο «παρών», νομίζοντας ότι θα κοροϊδέψουν και αυτή τη φορά τους πολίτες….

 

«Agrinio 365» Media Group | Φώτης Μπερίκος