Βράχοι και βότσαλα

Από πολιτικές ανεμοδούρες και από κομματικούς γυρολόγους έχει χορτάσει το μάτι μας.

• Και είναι πάντα το ίδιο εντυπωσιακή, όσο και εκνευριστική, η άνεση με την οποία οι «πασπαρτού» (και «πας παντού») του πολιτικού μας δημόσιου βίου παθαίνουν αμνησία και ξεχνάνε που ήταν και τι έκαναν, τι έλεγαν και τι πίστευαν τάχα, τι υπηρέτησαν και τι άφησαν πίσω τους.

Αυτό που δεν θέλουν να κατανοήσουν, είναι πως η πανδημία που μας ταλαιπωρεί είναι του κορωνοϊού και όχι της νόσου Αλτσχάιμερ!

Και, για να συμφωνήσω με τον πρότερο έντιμο βίο, ναι: ο λαός δεν ξεχνά!

Η πολιτική, βέβαια, δεν είναι κάτι το στατικό και το αμετάβλητο. Αλλάζουν οι συνθήκες, αλλάζουν οι εποχές, αλλάζουν και οι άνθρωποι. Και πρέπει να αλλάζουν. Να προσαρμόζονται, να εξελίσσονται.

Νομίζω, όμως, ότι, σε τελική ανάγνωση, …είναι στον άνθρωπο!

Όταν για παράδειγμα ρώτησα την Κατερίνα Κιτσάκη αν είχε κρούσεις για παρέκκλιση της πορείας της, η απάντησή της ήταν αφοπλιστική: δεν είχα, είπε, γιατί δεν θα μπορούσα να έχω.

Όταν, δηλαδή, αφήνεις χώρο, ε, όποιος θέλει και μπορεί, θα τον περπατήσει. Όταν, πάλι, είσαι σταθερός και ξεκάθαρος, ε, δεν θα κάνει τον κόπο ο άλλος.

Ποτέ και σε καμία περίπτωση, όταν εκ των προτέρων ξέρει την απάντησή σου.

 

Media group «Agrinio 365» | Φώτης Μπερίκος