Δεν καταλαβαίνω…

…δηλαδή, τα αδέρφια μας στην Αθήνα ή όπου αλλού, που έρχονται δυο μέρες Χριστούγεννα και Πάσχα, άντε και μια εβδομάδα τον Δεκαπενταύγουστο, αγαπάνε πιο πολύ από εμάς το χωριό μας;

• Δεν αποκλείεται κι όλας. Ειδικά αν κρίνω από ορισμένες συμπεριφορές πατριωτών που δεν σέβονται τίποτα έξω απ’ την πόρτα τους, μπορεί να συμβαίνει κι αυτό.

Και αντιλαμβάνομαι απόλυτα όλη αυτή τη νοσταλγία, το ενδιαφέρον, την αγάπη για τα πάτρια εδάφη.

Ωστόσο, δεν μπορώ να δεχθώ ότι εκείνοι που καλώς ή κακώς σαν επισκέπτες, σαν «μουσαφίρηδες» θα έρθουν, αν και όταν έρθουν, έχουν μεγαλύτερη αγωνία από εμάς που έχουμε το σπίτι μας εδώ, έχουμε τις δουλειές μας, έχουμε τα παιδιά μας, για το τι θα γίνει στον ευλογημένο ετούτο τόπο.

Δεν το δέχομαι. Και πολύ περισσότερο όχι όταν βλέπω «επαναστάσεις» μόνο όταν κάτι, καλό η κακό δεν θα το κρίνω, πάει να γίνει.

Μια επένδυση, μια πρωτοβουλία, μια κίνηση. Γιατί μόνο τότε το ενδιαφέρον, η αγωνία και η άδολη αγάπη;

 

Media group «Agrinio 365» | Φώτης Μπερίκος