O ΕΛΓΑ συνεχίζει τις εκτιμήσεις… και τη διαδικασία την ξέρουμε. Όπως πολύ καλά ξέρουμε τι σημαίνει «οι μη ασφαλιστικά καλυπτόμενες ζημιές, οι οποίες αφορούν σε φυτικό, πάγιο και αποθηκευμένο κεφάλαιο, δύνανται, υπό προϋποθέσεις, να ενταχθούν σε προγράμματα Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων».
- Όταν ακούω «δύναται να» και «υπό προϋποθέσεις», …άστα – βράστα!
Που ακόμη κι αν πάνε σε Κρατικές Οικονομικές Ενισχύσεις, θα πρέπει να περάσουν τουλάχιστον 2-3 χρονάκια. Και βλέπουμε.
Δηλαδή, μέχρι εκεί μπορεί το κράτος; Ως εκεί φτάνει η κοινωνική του ευαισθησία; Να καταστρέφεται σήμερα ο αγρότης και να του λέει «υπό προϋποθέσεις» και …θα δούμε;
Φοβάμαι ότι δεν κάνουμε δουλειά έτσι. Και το χειρότερο: μ’ αυτά και με τα’ άλλα, στο τέλος δεν θα μείνει κανένας να παράγει.
Μήπως, αυτό θέλουμε;
Media group «Agrinio 365» | Φώτης Μπερίκος
Σχετικά Άρθρα
Ο Κώστας Πιστιόλας περί εκβιασμού εργαζόμενης για το ψηφοδέλτιο: «Η συκοφαντία κατέρρευσε και με τον πλέον επίσημο τρόπο»
Χριστίνα Σταρακά: «Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετέφερε στο Ευρωκοινοβούλιο την αγωνία των Κτηνοτρόφων για την Ευλογιά»
Νεκτάριος Φαρμάκης: «Η απόσταση από τα αστικά κέντρα δεν πρέπει να σημαίνει απόσταση από τις ευκαιρίες»