Το κακό παράδειγμα!

«Κακό», απ’ όλες τις απόψεις. Απ’ την αρχή, μέχρι το τέλος…

• Διότι η αλήθεια είναι πως κανείς δεν πολυκατάλαβε το γιατί και το πώς της διάσπασης, κανείς δεν δικαιολόγησε τα όσα πικρά (ίσως και πικρόχολα) μεσολάβησαν, κανείς δεν έδωσε
  μεγαλύτερη αξία σε επιλογές που είχαν στοιχεία αυτής της πίκρας, της προσωπικής.

Εκείνο που «έσωσε» την παρτίδα ήταν το γεγονός ότι δεν ξέφυγε τελείως το πράμα, όχι σε βαθμό που να μην μαζεύεται δηλαδή.

Ανεμομαζώματα, τώρα; Θα φανεί στην πορεία!

Πάντως, η σύμπλευση σε κοινή πορεία, είναι, όπως και ήταν, το αυτονόητο.

Δίνοντας, όμως το «κακό παράδειγμα» και με δεδομένο ότι υπήρξαν σχετικές φωνές και προσπάθειες από την προεκλογική ακόμη περίοδο, αφού ξεκίνησε ο χορός, ποιος μπορεί να
αποκλείσει «τσαλιμάκια» από το άλλο «κακό παράδειγμα» των Σταρακά – Καμμένου;

Εγώ, πάντως, όχι!

Και, για να μην παίζουμε αιωνίως το κρυφτούλι, ίσως αυτά τα «κακά παραδείγματα» να μην είναι εν τέλει και τόσο κακά.

Άλλωστε, δεν υπάρχει λόγος να κρυβόμαστε. Καθαρές κουβέντες θέλει ο κόσμος. Και ξάστερες πολιτικές.

Το «και μαζί και χώρια» έχει ίσως τη νοστιμάδα του σε άλλα φλερτ. Όχι σε πολιτικά – αυτοδιοικητικά.

 

«Agrinio 365» Media Group | Φώτης Μπερίκος